Linux zip - jak spakować plik do zip bez kompresji danych

Zazwyczaj pakuję pliki z menu kontekstowego Nautilusa, ponieważ jest to podejście szybkie i wygodne. Niestety jednak nie daje nam pełnych możliwości konfiguracji przeprowadzanej kompresji, a zdarzyć się może, że tej nie chcielibyśmy w ogóle, gdyż zależy nam jedynie na stworzenie z kilku plików, czy katalogów, jednego pliku wynikowego, idealnego np. do wygodnego przesłania go pocztą elektroniczną. Użyjmy więc archiwizacji Zip z wiersza poleceń.

Po co archiwizować bez kompresji?

Jak już wspomniałem we wstępie do tej notatki, bywa że nie interesuje nas zmniejszenie rozmiaru archiwizowanych danych, a chcemy tylko upchnąć je do jednego pliku, na którym możemy wygodnie operować. Oczywiście, jeśli są to niewielkie dane, właściwie nic nie stoi na przeszkodzie, żeby je kompresji poddać, ale jeśli ich rozmiar jest pokaźny, to zwyczajnie szkoda czasu, którego algorytm wchłonie sporo.

Jak więc archiwizować dane nie kompresując ich?

Posłużę się tutaj przykładem programu Zip, który daje mi ten komfort, że i użytkownicy systemów Windows nie będą mieli problemu z obsługą spakowanych nim plików, co może być znaczące, gdy chcemy takim plikiem podzielić się z pewnym gronem ludzi. Jak się okaże, gdy zajrzymy do podręcznika programu, wystarczy wywołanie wzbogacić o opcję -0, aby proces archiwizacji danych przebiegał bez kompresji. Spójrzmy więc na poniższe przykłady konkretnych zastosowań: Myśle, że nie trzeba rozwodzić się nad opisem przykładowych wywołań, bo są klarowne. Przypomnę tylko, że gdy pakujemy katalogi, należy użyć flagi -r aby proces ten przebiegał rekursywnie.